De otter is terug

De waarneming van een otter in een moerasgebied aan de Rupel in de omgeving van Mechelen was een toevalstreffer en een mooie "bijvangst" van een lopend beveronderzoek. De onderzoeker Kristijn Swinnen van de Universiteit Antwerpen voert momenteel een studie naar de beverpopulatie in Vlaanderen. Hij plaatst daarvoor op verschillende plaatsen camera's die de activiteiten van de bevers volgen. Op één van de vele opnames toont zich plotseling ook een otter. De otter is al sedert de jaren 1970 een uiterst zeldzame verschijning en al meermaals werd gedacht dat het dier in België uitgestorven was. Recent verspreidingsonderzoek in Wallonië en een ruime bevraging in Vlaanderen leverden immers geen sporen van otters op. Reden genoeg om het dier als uitgestorven te beschouwen, maar niets blijkt minder waar.

Het recent opduiken van een otter is bemoedigend maar geen reden om bij de pakken te blijven zitten. Voorlopig is onbekend of het dier een vaste stek in de Rupelstreek heeft gevonden of dat het veeleer om een toevallige passant gaat die op zoek is naar een gunstig leefgebied. Het geeft wel aan dat de tot nog toe geleverde inspanning om het waterhabitat te herstellen, vruchten afwerpt. De otter kijkt nog tegen veel problemen aan. Ondanks een verbeterde waterkwaliteit blijft de vervuiling van het waterslib doorwerken: onder moeilijke omstandigheden is er voedseltekort en persistente gifstoffen zorgen voor voortplantingsstoornis en sterfte bij otters. Daarnaast staat de otter voor talrijke barrières die hem rechtstreeks met de dood bedreigen. Om geschikte leefgebieden te bereiken en te doorkruisen moet een otter talrijke - drukke en minder drukke - wegen oversteken met een hoge kans op aanrijding. Ook ontbreekt het nog steeds aan grote, aaneengesloten waterrijke leefgebieden.

Omwille van voormelde problemen pleit de Zoogdierenwerkgroep voor een verdere kwalitatieve verbetering en ruimtelijke vrijwaring van potentiële otterleefgebieden. Op 27 mei staat de otter, samen met tal van andere toppredatoren, in de schijnwerper op het evenement 'Wild (in) Vlaanderen'. Dit vraagt bijzondere aandacht voor grote eenheden wilde natuur die met elkaar verbonden worden door veilige, brede en goed uitgebouwde natuurcorridors. Eén van de elementen om dit te realiseren, zijn de zogenaamde "microreservaten", die verspreid langsheen onze waterlopen moeten worden aangelegd. Het zijn kleine maar ongestoorde en dekkingrijke plekjes waar otters onopgemerkt, voor korte of lange tijd, kunnen vertoeven en waarlangs ze zich veilig en ongedwongen tussen de grotere natuurgebieden kunnen verplaatsen. Ze zijn het bindmiddel tussen de natuurkernen en vormen de mazen van het ecologisch netwerk.

Meer informatie over de otter vind je terug op onze otter-actiewebsite. Een uitgebreid bericht vind je op Natuurbericht.be.

Bekijk ook onze folder 'Natte pootjes - Zoogdieren in en om het water' als je meer wil weten over de otter.

X